O Półwyspie Skandynawskim

Półwysep Skandynawski to najdalej wysunięty na północ europejski półwysep. Jest biegunem zimna oblewanym przez wody Bałtyku, morza Barentsa, Norweskiego i Północnego.

Na półwyspie o powierzchni 800 000 kilometrów kwadratowych położone są państwa: Norwegia, Szwecja i północno-zachodnia część Finlandii.

Charakterystyka linii brzegowej

Na północy i zachodzie półwyspu linia brzegowa jest mocno rozwinięta, ale na południu jest monotonna. W północnej i zachodniej części Norwegii możemy podziwiać fantazyjnie ukształtowane fiordy, które są efektem działalności lądolodu. Wizytówką Półwyspu Skandynawskiego są nagie ściany wysokich na kilkaset metrów skał i głęboko wcięte w ląd zatoki. Współczesnymi zatokami do morza spływały około 1,8 miliona lat temu jęzory lodowców. Kiedy ustąpił ostatni lądolód podniósł się poziom wód, morze zalało zatoki – dzięki temu powstały fiordy. W okolicach Zatoki Botnickiej powstało wybrzeże o innym charakterze. Zatoki otoczone są licznymi małymi wyspami. Typ wybrzeża spotykany w okolicach Zatoki Botnickiej nazywany jest szkierowym.

Klimat na Półwyspie Skandynawskim

Jest zróżnicowany. Na wybrzeżach północnych występuje strefa klimatu okołobiegunowego. Charakteryzuje się on chłodnym latem (w lipcu skala na termometrze nie podnosi się powyżej 10 stopni Celsjusza). Zima temperatura spada do – 15 stopni Celsjusza. Występuje także mała ilość opadów. Lato jest bardzo krótkie, trwa tylko 50 dni. Na północy środkowej części półwyspu występuje strefa klimatu umiarkowanego zimnego, na południu umiarkowanego ciepłego. W rejonach północnych części środkowej średnia temperatura latem wynosi 10 stopni Celsjusza, latem 16. Zimą -16 stopni, latem 2 stopnie Celsjusza. W Górach Skandynawskich (wypiętrzyły się w trakcie orogenezy kaledońskiej) panuje się klimat górski. W miarę jak wzrasta wysokość staje się on coraz chłodniejszy i bardziej wilgotny.

Półwysep Skandynawski pod względem geologicznym jest jedną z najstarszych części Europy. Pod wierzchnimi osadami znajduje się krystaliczna tarcza bałtycka – Fenoskandria.

Podobne wpisy:

JarekD

Dodaj komentarz